Program „Dostępność plus”

06.o4.2018 r.

Szanowni Państwo
Pragnę dołączyć się swoimi spostrzeżeniami do projektu programu rządowego  „Dostępność plus”. Reprezentuję środowisko rodzin z dzieckiem niepełnosprawnych. W zdecydowanej większości dzieci niepełnosprawnych od urodzenia, z których znaczna część jest już dorosłymi osobami niepełnosprawnymi, stąd też moje spostrzeżenia dotyczą dzieci, młodzieży i dorosłych osób niepełnosprawnych oraz ich rodziców (członków rodzin).
Generalnie proponowane obszary (przestrzenie) programu winny wnieść wiele ożywienia w życie osób niepełnosprawnych i ich rodzin (także osób starszych) pod warunkiem, że zostaną tak zrealizowane jak są zaplanowane (rozpisane w programie). Niedosyt budzić może zbyt rozwlekły czas realizacji programu oraz brak perspektyw do jego dalszego kontynuowania w następnych latach po ustaniu programu (ciągły monitoring potrzeb, ich innowacyjność, rekonstrukcja oddziaływań, nowe obszary oddziaływania). Dzisiaj pragnąłbym skupić się na tylko jednym, brakującym (według mnie) zadaniem do założeń programu. Mianowicie brakuje w tym programie obszaru, który spinałby w jedną klamrę wszystkie osiem zadań. Dla mnie i mojego środowiska tym dziewiątym zadaniem winno być "Godne życie" jako IX obszar (przestrzeń) założeń do programu. Dlaczego? Ponieważ poza bezdyskusyjną potrzebą naprawiania bardzo znacznych zaległości ustawodawczych, przestrzegania zasady równego traktowania i sprawiedliwości społecznej w zakresie funkcjonowania osób niepełnosprawnych i członków ich rodzin w życiu codziennym społeczeństwa obywatelskiego (zdrowie, edukacja, rehabilitacja, transport, mieszkania, bezpieczeństwo ekonomiczne i prawne, Internet, itd.) nieodzownym dla realizacji życiowych potrzeb rodziny z osobą niepełnosprawną i samej osoby niepełnosprawnej jest ich Godne Życie. Godne Życie nie na zasadach minimum socjalnego, stałych lub okresowych ulg oraz uprawnień, okazjonalnego postrzegana osoby niepełnosprawnej z okazji dni świątecznych, niekiedy wielkich tragedii, medialnej pomocy lub chociażby tylko niniejszego programu, ale stała, systematyczna oraz ciągła działalność społecznie i zawodowo odpowiedzialna  adresowana do środowiska osób niepełnosprawnych. Godne Życie to także bezpieczeństwo ekonomiczne (finansowe) i prawne, czytelne i przyjazne prawo adresowane do środowiska niepełnosprawnych (np. Mała Konstytucja o Niepełnosprawnych Polakach obejmująca jeszcze więcej obszarów niż zaproponowano w programie), przestrzeganie zasady powszechnej integracji społecznej, zasady równego traktowania i sprawiedliwości społecznej jako newralgicznego punktu oceny poczynań Rządu RP, dostępność do urzędów, opieki medycznej i rehabilitacyjnej (także psychologicznej), szkól i uczelni wyższych, korzystania (w miarę możliwości) z dobrodziejstwa pracy, także rekreacji, sportu, kultury i wiary. Jednak najważniejsza w Godnym Życiu jest jednak zmiana mentalności, negatywnych nastawień, zaprzestania traktowania rodziców z dzieckiem niepełnosprawnym jako grupy roszczeniowej (jest to bardzo krzywdzące i nieprawdziwe!), także wykorzystywania środowiska niepełnosprawnych do budowania wizerunku innych grup społecznych (np.: pracodawcy, politycy, samorządy).
Na zakończenie. Uważam, że chyba warto pochylić się nad tym dodatkowym tematem programu, który zresztą nieznacznie prezentowany jest w jego poszczególnych  zadaniach (jednak trzeba się go doszukiwać), a nie jest przedstawiany jako priorytet programu, pod niezależną nazwą. Godne Życie na takie niezależne tematycznie określenie chyba zasługuje.
Pozdrawiam, Józef Bogdaszewski
ODP: Program "Dostępność +" 16 kwietnia 2018 r. 16:41

Odebrane

Od: dostepnosc.plus@mr.gov.pl

Do:mnie <jozef.bogdaszewski@ Pokaż historię

Wysłano:16 kwietnia 2018 16:41

Temat:ODP: Program "Dostępność +"

 Witam,
uprzejmie dziękujemy za zainteresowanie naszym programem i za Pana cenny głos w dyskusji. Przeanalizujemy wszystkie uwagi.
Pozdrawiam serdecznie,

Paulina Pietrasik